Vorkafdichtingen

Motorfietssuspensie uitgelegd: de terminologie ontrafeld

Voor veel rijders is er veel mysterie rond hoe de suspensie van een motorfiets werkt. Hoewel het gemakkelijk is te zien dat de op- en neerbeweging wordt veroorzaakt door de veren, begrijpen de meeste rijders niet de magie die binnenin gebeurt en wat echt het verschil maakt tussen goede en minder goede suspensie. Het is niet alleen belangrijk om deze essentiële onderdelen te kennen, maar het zal je ook helpen om op de lange termijn een betere en comfortabelere rijder te worden.

Hoe werkt motorfietssuspensie?

Zowel motorfietsschokdempers als het suspensiegedeelte van de voorvork kunnen worden opgedeeld in twee hoofdonderdelen. De eenvoudige taak van de veer is het dragen van de last en het absorberen van de impact van hobbels en andere wegoneffenheden. De taak van de demper is het wegwerken van de energie die ontstaat wanneer de veer wordt samengedrukt en vervolgens weer uitgerekt (meestal compressie en rebound genoemd). De ideale suspensie is er een waarbij je zelden helemaal inzakt, maar die je ook geen te harde rit geeft. Het gaat ook om hoe goed de suspensie ervoor zorgt dat je band op de grond blijft, zodat je zoveel mogelijk tractie hebt.

Veren

De veer bestaat voornamelijk uit opgewonden staal en wordt bepaald door zijn veerconstante. De veerconstante is de kracht die nodig is om de veer samen te drukken, gemeten in pond per inch. Bijvoorbeeld: er zijn 100 pond nodig om een veer met een veerconstante van 100 pond/inch samen te drukken. Voor elke inch compressie zijn 100 pond kracht nodig. Dus zouden er 200 pond nodig zijn om deze veer 2 inch samen te drukken. Dat wordt een lineaire of rechte veerconstante genoemd. progressive veerconstantes stellen een enkele veer in staat verschillende veerconstantes te hebben. Bijvoorbeeld: als de initiële veerconstante 100 pond is voor de eerste inch, kan de tweede inch nog eens 120 pond extra vereisen. En de derde inch kan 150 pond vereisen. Deze progressive veerconstante stelt de veer in staat zowel kleine hobbels als grote klappen te absorberen zonder helemaal in te zakken.

Dempers

Nu je motorfiets een hobbel heeft "opgevangen", heeft de samengedrukte veer de energie van de klap opgeslagen. Zonder een demper zou deze energie worden vrijgegeven in een stroom van terugveerkracht, waardoor de veer voorbij zijn statische lengte wordt uitgerekt en de cyclus herhaalt totdat de energie is verbruikt - oncontroleerbaar stuiterend. Met alleen een veer zou je motorfiets over de weg springen. De oplossing is het gebruik van een demper. De veeractie wordt overgebracht naar de olie en afgevoerd als warmte.

Veervoorspanning

Veervoorspanning is de meest verkeerd begrepen suspensieterm. Veervoorspanning is de compressie van de veer terwijl het suspensieonderdeel volledig is uitgerekt. Denk aan een weggenomen schokdemper van een motorfiets. Deze is volledig uitgerekt en gewichtloos, maar een geschroefde kraag drukt de veer een paar millimeter samen. Dat is voorspanning. Voorspanning drukt de veer samen om de belasting te verhogen die nodig is om de suspensiebeweging te starten. Het verandert ook de kracht die nodig is om het suspensieonderdeel te laten inzakken. Het verandert niet de veerconstante.

Sag

Schokdempers werken in beide richtingen. Als alle wegobstakels hobbels waren, zouden schokdempers alleen maar met compressie hoeven om te gaan. Helaas vereisen kuilen en andere gaten in de weg dat een schokdemper onmiddellijk in de andere richting uitrekt, wat rebound is. Met andere woorden: een schokdemper moet klaar zijn om onmiddellijk samen te drukken of onmiddellijk uit te rekken om te voorkomen dat de rijder wordt geschud. Dus hoe pak je dat aan?

Sag komt te hulp!

Sag is wanneer een schokdemper lichtjes comprimeert onder het gewicht van de motorfiets en rijder voordat deze wordt gevraagd te presteren. De meeste schokdempers hebben voorspanningsregelaars om sag aan te passen. Vrije sag is hoeveel de motorfiets "zakt" onder zijn eigen gewicht. Vrije sag wordt gemeten vanaf het midden van de achteras tot een willekeurige positie boven de as (bijvoorbeeld een spatbordbeugel). Vanaf de standaard houdt een helper de motorfiets rechtop. Een stevige achterste lift (til de motorfiets op aan het spatbord of bagagerek zo hoog mogelijk) ontlast de schokdempers en maakt een meting van vrije sag mogelijk.

Rijdersag wordt gemeten met de rijder op de motorfiets (ook met alle uitrusting aan) en een of twee helpers die ondersteuning bieden. Het midden van de achteras wordt opnieuw gemeten tot dezelfde positie. Het verschil tussen de twee metingen is je uiteindelijke sag. Over het algemeen moet sag ongeveer 1/3 van de totale suspensiebeweging voor je motorfiets zijn. Dus als je motorfiets 12 inch beweging heeft, dan moet je rijdersag 4 inch zijn (4 X 3 = 12). Maar dit hangt af van het gebruik, extra bagage die wordt meegenomen en de voorkeur van de rijder. Controleer je handleiding voor nauwkeurige sagmetingen.